samedi 4 mars 2017

Framboise




De telefoon gaat over......
ik neem op en aan de andere kant van de lijn hoor ik Toine "Maman, j'ai une surprise". Z'n stem klinkt opgewonden en blij. Hij was eerder die morgen met z'n vader naar de supermarkt gegaan. Althans, dit werd mij verteld.
Ze hadden mij niets gezegd maar op de één of andere manier wist ik het meteen. Toine gaat verder en zegt: "Je ne dis rien mais on arrive!" Hij heeft het er moeilijk mee om z'n verrassing voor zich te houden en hangt snel op.......

En zo komt het dus dat wij sinds afgelopen week een schattig konijntje hebben. Heel eerlijk gezegd heb ik het niet zo op met huisdieren. Ik bedoel, ze zijn wel lief maar uiteindelijk, in de praktijk, is het mama die voor het beessie moet zorgen. Vooral als het aankomt op hok uitmesten en zo........ Toch?

Maar ze zeggen dat ik dat verkeerd zie en dat dit absoluut niet het geval zal zijn. Toegegeven, tot nu toe nemen ze hun zorgtaak zeer serieus.

Natuurlijk moest het beestje ook een naam. Cacao, Cacahuète, Marguerite.......... Ieder had veel inspiratie. Maar uiteindelijke werden ze het eens. Ze heet dus Framboise!



9 commentaires:

  1. Ik deel je mening ivm huisdieren. Wij hebben geen dieren. Leuke naam 😁

    RépondreSupprimer
  2. Wat een mooie foto. Die zorgzame Toine erachter, prachtig. Wij hebben ook jarenlang konijnen gehad en de jongens hielden over het algemeen de twee hokken zelf schoon.

    RépondreSupprimer
  3. En wederom een geweldige foto van je zoon.... (en ik deel ook je mening over huisdieren)

    RépondreSupprimer
  4. Wat eens schat van een konijntje.
    En ja, dat zorgen voor die beestjes... het komt er toch maar weer bij hé, bovenop al die andere taken. Daarom heb ik ook geen nieuwe kippen genomen, toen onze vorige stierven.
    En ik ga ook geen nieuwe poezen nemen als de mijne sterven van ouderdom.
    (Maar dat laatste zei ik een paar jaar geleden ook al, en toen kwam er hier een zwerfkatje aan, dat ik echt niet kon weerstaan...) :-)
    Komt er ook een babyborrel voor Framboise? hahaha ;-)
    Groetjes, Sigrid

    RépondreSupprimer
  5. Hoe lief! :) Ik was vroeger ook helemaal 'van de dieren'. Maar ik vind het nu héérlijk dat we met geen enkel dier rekening hoeven te houden. Ik weet niet of ik dochterlief in de toekomst kan weerstaan als ze om een huisdiertje vraagt.... :/ Jullie konijn heeft een prachtige naam gekregen! :)

    RépondreSupprimer
  6. Wat een heerlijk snuitje. Om spontaan verliefd op te worden toch. Wij hadden vroeger ook een huiskonijn. Blacky (ja hij was zwart ;) Hij was zindelijk, liep los in huis en in de tuin en uitgestrekt op de leuning van de bank liggend likte hij je nek. Ja het is een verantwoordelijkheid maar je krijgt er ook wel veel voor terug. Overigens, papa zat in het complot dus moet er uitgemest worden dan... ;)

    RépondreSupprimer
  7. Dat is een prachtige naam voor zo'n schatje.
    Wij hebben geen huisdieren. Ja, ooit kreeg een van de kinderen twee vissen kado en die heb ik uiteindelijk bevrijd uit de kom ;-)

    RépondreSupprimer